Iris na Gaeilge       Lunasa 04            uimh 7

 < contents

Dán agus Seanfhocail

Valparaiso

Thánaig long ó Valparaiso
Scaoileadh téad a seol sa chuan;
Chuir a hainm dom i gcuimhne
Ríocht na gréine, tír na mbua.

'Gluais' ar sí, ar turas fada
Liom ó scamall is ó cheo;
Tá fé shleasaibh gorm- Andes
Cathair scáfar, gle mar sheod'.

Ach bhíos óg is ní imeoinnse,
Am an dóchais, tús mo shaoill,
Chreideas fós go raibh i ndán dom
Iontaisi na ndán's na scéal.

Ghluais an long thar linntibh mara
Fad ó shin is a crann mar ór;
Scríobh a scéal ar phár na hoiche
Ard i rian na réaltan mór.

Fillfidh sí arís chughann, áfach;
Chifead cathair bhán fén sléibh
Le hais Mara na Síochána;
Creidim fós, beagnach, a Dhé.

SEANFHOCAIL le Margaret Kinder

Nuair a bhíonn an t-ól istigh bíonn an chiall amuigh

Ní théann cuileóg sa bhéal a bhíonn dúnta

Is minic paidrín fada ag rógaire

Ní mhealltar an sionnach faoi dhó .

Níl saol gan locht .

Bíonn gach uile madra dána ina dhoras féin .

Tá Dia mall ach níl sé dearmadach .

Nuair a lagdaíonn an t-ádh , laghdaíonn an grá .

Nuair is crua don chailleach , caithfidh sí rith .

Níl leigheas ar an grá ach pósadh .

An té a bhíonn thuas óltar deoch air , agus an t-é a bhíonn thíos buailtear cos air .

"Bean mhic agus máthair chéile , mar a bheadh cat agus luch ar aghaidh a chéile .

Is minic nach é an capall is fearr a bhuaigh rás .

Ar scáth a chéile a mhaireann daoine .

Is fearr lúbadh ná briseadh .

Bíonn caora dhubh ar an tréad is glic .

An té nach bhfuil láidir, ní mór dó bheith glic

Is minic ciúin ciontach .

Is olc an ghaoth nach séideann maith do dhuine éigin .

Ní dhéanfaidh an saol capall ráis d'asal .

An té a bhíonn amuigh , fuaraíonn a chuid .

Table of contents